Compassie en vergeving, het zijn nogal grote onderwerpen.

Als je teleurgesteld bent in je leven, je verraden of in de steek gelaten voelt, je tegenslag op tegenslag ervaart én jezelf ook nog eens niet super waardeert … is er werk aan de winkel.

En tegelijkertijd is er helemaal geen sprake van ‘werken’, want je bént al vol compassie.

Je hoeft het jezelf alleen maar te herinneren.

 

In dit derde artikel in de serie hartkwaliteiten kijken we naar compassie en vergeving. Leef je vanuit deze hartkwaliteiten, dan ben je in balans en leef je een licht leven. Maar leef je zonder deze kwaliteiten, blijf je hangen in beschuldiging, boosheid en slachtoffergedrag? Dan is de balans in jouw leven ver te zoeken en ervaar je je leven mogelijk als zwaar en moeizaam.

 

Onvoorwaardelijke liefde

Zonder compassie naar jezelf, is er van compassie naar anderen geen sprake. Jezelf volledig vergeven, accepteren en liefhebben, is de basis van onvoorwaardelijke liefde voor anderen.

Dit vraagt liefde die geen voorwaarden stelt, want zodra er voorwaarden aan te pas komen (jij moet anders denken, andere keuzes maken), is het geen echte liefde. Dan worden er eisen gesteld waaraan jij of een ander moet voldoen, is het dus niet on-voorwaarde-lijk en is het ten diepste op angst gebaseerd egoïsme.

Compassie vraagt dat je jezelf met alle lek en gebrek omarmt, accepteert en vergeeft. Niemand leeft volmaakt, iedereen maakt misstappen, maakt onhandige keuzes en schiet wel eens een keer uit z’n slof. Mens-zijn in dit aardse driedimensionele bewustzijn is met twee benen in de modder staan, temidden van dualiteit en lage energetische frequenties.

Zodra je je leven niet langer wil conformeren aan die lage energieën (je ontwaakt), ga je merken dat het schuurt en wringt. Meer en meer voel je dat je ‘niet van deze wereld bent’. En dat klopt, want je komt uit een hogere lichtwereld en jouw verlangen om weer terug te keren naar die volmaaktheid kan sterk zijn.

Heimwee is een vaak onbegrepen, maar zo logisch te verklaren, stil verdriet.

En toch ben je geroepen om met twee benen in de modder van je dagelijkse werkelijkheid te staan en heb je te dealen met de gevoelens van afgescheidenheid, tekort en angst. Het leren onderscheiden van de verschillende bewustzijnslagen heeft mij enorm geholpen om meer compassie te krijgen voor mezelf en voor anderen.

Alle denken wat gebaseerd is op angst is driedimensionaal: aards, materialistisch, wantrouwig en ten diepste egoïstisch, aangezien het ego nog aan het stuur staat.

Maar alle denken gebaseerd op liefde is vijf-dimensionaal: liefdevol, creatief, speels en vol passie en plezier. Het is leven vanuit het hart ten voeten uit. Niet langer gericht op bevrediging en goedkeuring van, of verlossing door iemand buiten jou, maar volledig in harmonie met je eigen binnenwereld.

 

Je lessen leren

Als je beseft dat tegenslag, moeilijkheden en andere ellende alleen in jouw leven is om jou lessen te leren, stap je als vanzelf in een ander bewustzijn. Als je je daarbij ook gaat realiseren dat alles en iedereen uit energie bestaat en dat gelijken elkaar als een magneet aantrekken, raak je overtuigd van het feit dat jouw creatiekracht en bewustzijn invloed op de loop van je leven hebben.

Tegenslag kan op een diep niveau worden omarmt, waardoor jij je les geleerd hebt en niet langer in de negatieve cirkel van tekort blijft hangen.

Als je je vervolgens afstemt en gaat resoneren met geluk, liefde en overvloed, is dat wat je naar je toe zult trekken.

Het in- en uitademen van compassie maakt je een zoveel milder en liefdevoller mens. Niet dat je over je heen gaat laten lopen (het derde dimensie bewustzijn om je heen kan je behoorlijk in de nek hijgen), maar je maakt keuzes. In de eerste plaats keuzes die compassievol zijn voor jezelf. En van daaruit straal je die compassie uit naar de wereld om je heen uit.

 

Acceptatie

De sleutel tot compassie is acceptatie. Van jezelf, van je omstandigheden, van je leven en van de ander. Het grote misverstand bij het woord acceptatie is dat je het gedrag van de ander zou moeten goedkeuren, maar daar heeft het niets mee te maken. Acceptatie gaat namelijk vele niveaus dieper, het is het zien van de mens áchter het gedrag.

Gedrag is slechts een uiting van innerlijke omstandigheden, positief of negatief, maar zegt niets over de ziel van de mens.

Die is nog altijd intact en helemaal puur. Helaas zien we vaak zoveel lagen die om een ziel gefabriceerd zijn, dat er soms zo goed als niets meer te zien valt van de ware aard van die mens. Maar als je het voor elkaar krijgt om door alle maskers en gedragingen heen te prikken, zie je een waardevol en liefdevol schepsel. En dát is waar compassie, onvoorwaardelijkheid en vergeving op het diepste niveau werkelijkheid wordt.

 

Medelijden

Acceptatie maakt compassie ook veel rijker en dieper dan medelijden. Waar medelijden ook kan voortkomen uit een ego-gebaseerd bewustzijn, kan compassie alleen ontstaan vanuit onvoorwaardelijke liefde.

Medelijden kan ook uit het ‘verstand’ ontstaan (we begrijpen het), terwijl compassie puur een hartezaak is.

Een open hartchakra (je vierde energiecentrum) is de bron van universele liefde.

Het verbindt jou met je naaste.

Het is een plek waar onvoorwaardelijke liefde vrij stroomt, de bron waar de zoektocht naar verbinding met de medemens ontstaat.

 

Zelfliefde

Andere mensen zijn onze spiegels, dus alles wat je tegen een ander zegt, zeg je in feite tegen jezelf. Alles wat we vinden van een ander, resoneert met iets in onszelf. Iets wat we van onszelf niet accepteren, wat we weggestopt hebben, waar we bang voor zijn, wat we liever niet onder ogen willen zien, zien we haarscherp in de ander.

Eckhart Tolle noemt dit het pijnlichaam: onze schaduwkant zit vol met alles wat we niet accepteren aan onszelf. Dus eigenlijk zouden wij, in plaats van te blijven hangen in veroordeling en kritiek, een diepe buiging moeten maken voor die ander en hem of haar bedanken voor de spiegel die hij of zij jou voorhoudt. Want zo krijg jij de kans om aan jezelf te werken, om glashelder te krijgen waar het bij jou aan schort en wat er diep weggestopt zich in jouw pijnlichaam.

Hoe minder ‘schaduw’, hoe meer compassie en hoe prettiger je leven.

Nu je je realiseert dat de ander een spiegel voor jou is, kun je dankbaar zijn op het moment dat je je ergert aan die ander. Zolang de irritatie er nog is, ben jij nog niet klaar met je inner-work, de compassie met jezelf. Je bent pas klaar als je die ander aankijkt, dus in de spiegel kijkt, en de irritatie verdwenen is.

Je kunt jezelf dus dóór die ander helen en genezen. Hiervoor kun je de compassieoefening* gebruiken, een super krachtige oefening die je zal helpen om compassie te ontwikkelen voor jezelf en voor de ander.

 

Compassieoefening

Neem iemand in gedachten waar je irritatie bij voelt, met wie je in onmin leeft of op wie je boos bent. Houdt tijdens het oefenen die persoon de hele tijd in je aandacht.

  1. Net als ik is deze persoon op zoek naar geluk in zijn/haar leven.
  2. Net als ik probeert deze persoon lijden in zijn/haar leven te vermijden.
  3. Net als ik heeft deze persoon ervaring met verdriet, eenzaamheid en wanhoop.
  4. Net als ik probeert deze persoon zijn/haar behoeften te vervullen.
  5. Net als ik leert deze persoon over het leven.

Herhaal deze oefening zo vaak als je wilt en je zult merken dat je verzacht, compassie gaat voelen en zo jezelf en die persoon stukje bij beetje meer gaat accepteren.

Ik wens je een prachtige reis toe naar en in jouw compassievolle hart, om vanuit die plek onvoorwaardelijke liefde uit te stralen.

Wees een koploper, een wayshower, een lichtwerker, een pionier. Ga niet zitten afwachten maar schep jouw liefdevolle wereld vanuit jouw open en compassievolle hart.

You’re just the one we’ve been looking for!

 

 

*De compassieoefening komt uit het boek Start vandaag nog met lichter leven – Robert Bridgeman