Hoe snel stap jij uit je comfortabele leventje en probeer je wat nieuws uit? 

“Je weet nu wat je hebt, maar je weet nooit wat je krijgt …” zo’n mindset kan je behoorlijk tegenhouden om out-of-the-box te denken.

Ik daag je uit: zet vandaag je grootst mogelijke kleine stap buiten je comfortzone.

Ruik je de vrijheid al?

 

Er zijn mensen die gepokt en gemazeld zijn in grenzen verleggen, zij willen het liefst continue uit hun comfortzone stappen en hun leven op z’n kop te zetten. Puur en alleen omdat ze anders zuurstofgebrek krijgen van verveling en saaiheid. Maar ook omdat ze de ervaring hebben dat out-of-the-box hen een energiekick geeft van heb ik jou daar.

Ik durf te wedden dat deze vrijbuiters het in veruit de meeste gevallen van huis uit meegekregen hebben. Ouders die hen stimuleerden om zelf de wijde wereld in te trekken, hoe jong ze waren. Ouders die wisten uit ervaring: al doende leert men.

Ouders die hun kinderen het recht op hun eigen pijn niet wilden onthouden, omdat ze zelf ervaren hebben dat dát de beste leerplekken zijn.

Dicht bij mama

De binnen-hun-comfortzone-denkers hebben het in de meeste gevallen ook van huis uit meegekregen: blijf maar dicht bij papa en mama, kijk uit want de grote boze wereld is eng, doe maar normaal, je zal toch eens opvallen of je zal je toch maar bezeren, enz. Deze ouders zijn in principe zelf altijd klein gebleven, kinderlijk blijven denken en hebben toegegeven aan hun ego. 

Jouw ego houdt jou het allerliefst binnen je comfortzone, dan kan hij namelijk zelf aan het stuur blijven staan.

We noemen dat ook wel de automatische piloot, wel zo veilig, wel zo comfortabel. En groeien als mens? Iets met persoonlijke ontwikkeling? Nee, daar heeft jouw ego echt geen boodschap aan, veel te onveilig.

Enne … realiseer jij je dat jouw kind onder jouw hypnose staat? Dus wat jij erin pompt, zal jouw kind later hoogstwaarschijnlijk zelf in praktijk brengen.

Je hebt altijd een keus

Gelukkig heb je altijd een keus en kun je jezelf ten allen tijde blijven ontwikkelen. Daarvoor ‘moet’ je wel uit je comfortzone stappen. Ik ben daar een levend voorbeeld van.

En nog voel ik haarscherp de drempel van in en uit de veilige zone en weet ik precies wanneer ik in de buurt kom van die grens.

Maar omdat ik inmiddels aardig wat ervaring heb opgedaan buiten mijn veilige comfortabele wereldje, en de kick ken die dat mij gaf, zit ik op de snelweg en zou ik het Spaans benauwd krijgen als ik gesommeerd zou worden om binnen mijn comfortzone te blijven.

 

Tijd voor de volgende stap

Nog niet zo lang geleden heb ik het voor onze jongste zoon (toen 15 jaar) uitgetekend. Het was op het moment dat wij met hem bespraken dat het tijd was voor een volgende stap in zijn ‘buiten-de-gebaande-paden-loopbaan’ (lees: hij heeft nooit in het gemiddelde vakje gepast, heeft vrijstelling van leerplicht en we lopen ons eigen pad met hem).

Ik heb een cirkel getekend, de comfortzone. De volgende cirkel daaromheen is de panic-zone en de cirkel daaromheen maakt alles weer een beetje comfortabeler, daarin leer je nieuwe dingen en maak je stappen in je persoonlijke groei.

Heel simpel, precies zoals hij het ook herkent van dagdagelijkse dingetjes, die hij ook gelijk wist te benoemen.

Met dit schema in zijn hoofd stapte hij fier het nieuwste hoofdstuk in zijn leven in. Wetend dat het de eerste tijd echt wel even ongemakkelijk en zelfs paniekerig zou kunnen zijn. Maar dan ook vertrouwend dat het, na die panic-zone, ook weer comfortabel wordt. Ja zelfs zo comfortabel, dat er weer een nieuwe comfortzone ontstaan is.

Jouw levensverhaal schrijven

Zo verleg je grenzen, schrijf je nieuwe hoofdstukken in je levensverhaal en groei je als mens. Zoonlief groeit op zijn eigen tijd en op zijn eigen wijze, en wij als ouders groeien met hem mee.

En nee, dat gaat niet volgens de handboeken, de systemen en andere groeiprotocollen.

Gelukkig niet, want dan zou hij nooit intrinsiek gemotiveerd uit zijn comfortzone gestapt zijn.

Als het aan de ‘professionals’ gelegen had, had hij met harde hand uit zijn comfortzone geduwd moeten worden. En precies dat zou genoeg zijn geweest zijn geweest om zijn zelfvertrouwen volledig kwijt te raken, om compleet in paniek te zijn blijven hangen (wat weer een psychiatrisch label zou krijgen) en om hem nooit meer in beweging te krijgen.

 

De adelaar

Zo heb je altijd een keus: je blijft zitten waar je zit en verroert je niet óf je slaat je vleugels uit en kijkt over het randje van je nest. Wist je trouwens dat een adelaar zijn jongen over het randje duwt, hup zo de afgrond in? Waarop hij vervolgens in een duikvlucht onder het jong gaat vliegen, want mocht het jonge dier moe worden dan kan het veilig landen op de vleugels van zijn moeder.

Je hebt altijd een keus. Ook als ouders van opgroeiende kinderen, of ze nou binnen of buiten de reguliere en/of gemiddelde boot vallen.

Daag je kinderen uit hun grenzen te verleggen, geef ze de kans op te groeien. Blijf niet als een moederkloek levenslang bovenop je kids zitten, daar groeit uiteindelijk niemand van.

Ook voor jezelf heb je een keus: blijf je binnen je veilige haven omdat je bang bent voor de volgende cirkel en vervolgens niet gelooft in een nieuwe comfortzone? Of waag je de stap, sta je open voor persoonlijke groei, heb je er een ongemakje of pijntje voor over en geloof je in de kracht van de nieuwe ervaring?

Laat je niet tegenhouden door stemmetjes in je eigen hoofd, door stemmen van andere mensen (die soms heel dwingend of manipulerend kunnen zijn), door schijnbare (!) onmogelijkheden of door vastgeroeste systemen. Echt nergens voor nodig … sprak zij uit ervaring.

Life begins at the end of your comfortzone!